Wiek i zachowanie psa ma duży wpływ na nasze życie osobiste. Pies młody będzie potrzebował więcej uwagi i atencji z naszej strony, natomiast pies starszy będzie zdecydowanie bardziej zrównoważony i opanowany. Zatem kwestia tego, jak się liczy wiek psa, jest kompatybilna z jego zachowaniem.
Zachowanie szczeniaków
Większość rodzin decyduje się na zakup młodego pieska, który jest poprawną krzyżówką dwóch zrównoważonych rodziców. Najczęściej po przybyciu do domu z nowym członkiem rodziny okazuje się, że młodemu lokatorowi trzeba poświęcić bardzo dużo czasu i uwagi. Mały, słodki piesek potrafi przynieść tyle samo radości ile szkody. Z racji wymiany zębów zdarza mu się pogryźć cenne przedmioty, zdemolować mieszkanie, załatwiać potrzeby w domu. Nie znając wieku psa, możemy po jego zachowaniu oszacować przybliżony wiek. Wychowanie szczeniaka zajmuje dużo czasu i energii.
Zachowanie starszych psów
Starsze psy są bardziej zrównoważone i spokojne, w porównaniu do tych młodych. Nie oznacza to, że są niedołężne i nie mają ochoty na zabawę. Dojrzałe osobniki wiedzą czym się lubią bawić najbardziej, jakie formy aktywności im najbardziej odpowiadają, z jakimi znajomymi lubią się spotykać na spacerach i jakich zapachów najczęściej poszukują na trawnikach. Są to psy, które po wieloletnim doświadczeniu określą swój charakter, styl zabaw i ich częstotliwość. Ich komunikaty są wyraziste i po dłuższym poznaniu, właściciel potrafi czytać z oczu swojemu pupilowi. Znacznie rzadziej napotkamy na negatywne zachowania ze strony starszego psa.
Warto pamiętać, że zachowanie dorosłego osobnika zależy od jego natury i rasy. Jeśli postawimy koło siebie 6- miesięcznego psa rasy mieszanej oraz 3-letniego psa rasy Husky to zauważymy nieprawdopodobne podobieństwo w zachowaniu. Dzieje się tak, ponieważ psy Husky potrzebują dużo ruchu, a bez niego potrafią siać zniszczenie na skalę masową. Przyszły właściciel tej razy powinien zatem uwielbiać sporty zimowe oraz aktywne spędzanie czasu na dworze, o każdej porze roku. Dlatego dobierając psa rasowego należy mieć na względzie jego temperament i upodobania.
Jeśli przyszły właściciel poprzez najwyższą formę aktywności, traktuje sporty w TV, powinien rozejrzeć się za psem rasy mniej wymagającej (chociaż każdy pies zasługuje na słuszną dawkę ruchu!). Jeśli zajdzie zbyt duża rozbieżność między temperamentem właściciela i psa to wasze wspólne życie będzie udręką i może prowadzić do tragicznych skutków, jak oddanie psa do schroniska.
Kupić czy adoptować psa?
Rodziny, które eksperymentują i po raz pierwszy dokonują kroku przyjęcia psa pod swój dach, najczęściej decydują się na zakup młodego pieska. Jednak nie zawsze sprawdza się zasada: jaka matka- taka córka. Często w wyniku krzyżowania spokrewnionych osobników rodzą się psy o niepoprawnych zachowaniach neurotycznych, które w swoim dorosłym życiu są zbyt pobudzone i tym samym stwarzają problem swoim opiekunom. Większość szczeniaków wyrasta jednak ze swojego młodzieńczego i chaotycznego zachowania ale może to potrwać nawet do kilkunastu miesięcy. W tym czasie właściciele muszą uzbroić się w cierpliwość bo z jednej strony jest małe niewiniątko, a z drugiej pożeracz cudzych kapci.
Jeśli cała rodzina ma sprecyzowane oczekiwania wobec przyszłego członka rodziny to powinna udać się do schroniska na kilka zapoznawczych spacerów, a następnie na adopcję. Do schronisk nie trafiają psy z defektem. Tam trafiają psy, których właściciele podjęli złe decyzje i od samego początku byli rozbieżni w swoich wzajemnych oczekiwaniach. Rodziny, które decydują się na psy ze schronisk mogą być, w większości przypadków, spokojniejsi o zepsute meble czy pogryzione buty.
Niewątpliwie, dużo więcej pracy należy włożyć w wychowanie młodziutkiego pieska, niż w zapoznanie się z dorosłym psem, który jest o wiele bardziej zrównoważony. Pamiętajmy, że psy adoptowane nauczą się równie szybko wielu komend jak młody pies (o ile już ich nie zna).
Jakiego psa adoptować?
W schronisku znajduje się wszelki przekrój psich sylwetek. Są szczeniaki, które rozchodzą się jak świeże bułeczki do nowych domków. Są młode suczki oraz psy, które potrzebują dużo ruchu i zainteresowania. Są dostojne i dojrzałe psy w wieku 5-12 lat. Są również psy powyżej 16 roku życia, wymagające jedynie miłości i opieki medycznej. Wszystkie z nich czekają na nowe domy, tylko sęk w tym , żeby dobrać im najwłaściwszego opiekuna.
Jak się liczy wiek psa?
Jeśli trafimy na psa, którego bardzo ciężko ocenić wiekowo po wyglądzie zewnętrznym, powinniśmy zajrzeć w zęby. Teoria głosi, że im większe ubytki zębów tym starszy pies ale różne sytuacje mogły mieć miejsce w jego życiorysie. Najbardziej miarodajnym wglądem w psi wiek są jego badania z krwi, które mówią o kondycji poszczególnych organów. Oczywiście zdarzają, się przypadki, w których pies jest ewidentnie młody, lecz mocno wychudzony i wyniki potwierdzają, że w przeszłości był głodzony. Jednak możemy się spodziewać, że wyniki u starszych psów, podpowiedzą nam o zmianie karmy na wątrobową, nerkową czy sercową. Na pytanie jak się liczy wiek psa, należy odpowiadać indywidualnie, rozpatrując sylwetkę każdego psa z osobna.
