Kiedy przychodzi późna jesień, za oknem szaro i buro, deszcz ciągle pada, a wiatr wieje i nie chce przestać, nabieramy apetytu na zupełnie inne przysmaki. Znawcy tematu mówią, że organizm człowieka sam wie co dla niego najlepsze i sam się domaga pewnych składników. Zatem zimą i jesienią, kiedy mamy większą ochotę na kiszone ogórki i kiszoną kapustę, oznaczać to może, że organizm domaga się większej dawki witaminy c niż zwykle. Stąd właśnie apetyt na cytrusy, herbatę z cytryną i kiszonki właśnie. Nie dziwi zatem zjawisko, że w okolicach listopada, popularnym tematem jest to, jak kisić kapustę?
Jak kisić kapustę?
Przepisów i sposobów jest tyle, ile gospodarstw domowych. W chwili obecnej wraca moda na robienie własnych przetworów. Spiżarnie coraz częściej i gęściej zapełniają się konfiturami i powidłami własnej roboty, ogórkami kiszonymi i w occie. Wszelkie pikle, soki, grzybki marynowane, przeciery i sałatki. Odkurzamy stare, sprawdzone przepisy babć i mam i coraz chętniej przygotowujemy własne zapasy na zimę. Zapomniany dżem z dyni, syrop z kwiatów czarnego bzu czy sok z aronii, takie skarby warto zrobić samemu, bo w sklepie się ich nie kupi. Tak samo własnoręcznie ukiszone ogórki czy kapusta. Niby zasada ta sama, a każde smakują inaczej. Jedni mówią, że z kapustą duży problem, bo nie każdy ma miejsce na beczkę, inni zaś kiszą po prostu w słoikach, uznając brak miejsca na beczkę za marną wymówkę.
Dlaczego warto kisić kapustę?
Zaletą kiszenia kapusty w dużej beczce jest to, że oprócz poszatkowanej kapusty, można wrzucić całe główki kapusty albo jabłka. Gołąbki z takich ukiszonych liści kapusty uchodzą za wielki przysmak w wielu rejonach Polski. Również sam proces kiszenie kapusty, dla niektórych można powiedzieć, że nawet ceremoniał, jest wspaniałym wydarzeniem. W czasach dawniejszych kisiło się kapustę całymi rodzinami. Szatkowanie i ugniatanie, to zajęcia żmudne i pracochłonne, dlatego niezbędna była pomoc również dzieci. Dzisiaj najczęściej kupujemy kapustę już poszatkowaną, a samo kiszenie trwa zdecydowanie krócej, ale radość z doskonałego smaku niebywała.
